Krajowym Zrzeszeniu Firm Prywatnych

Zdjęcie autorstwa Ryan z Pexels

Krajowym Zrzeszeniu Firm Prywatnych a Konwencji Sektora Wydobywczego

Kraj z wielkim dostępem do morza i prywatnym sektorem.
Zdjęcie autorstwa Daniel Pérez z Pexels

Niedawno w Salwadorze, Krajowym Zrzeszeniu Firm Prywatnych (NAPC), pojawiła się burzliwa wiadomość. Wiadomość jest taka, że ​​Krajowy Związek Firm Prywatnych (NAPC) domaga się wpisania krajowych producentów trzciny cukrowej na listę chronionych podmiotów sektora prywatnego. W tej chwili pojawiają się wiadomości, a Stowarzyszenie Firm Prywatnych zagroziło wniesieniem pozwu przeciwko Ministrowi Żywności, Komunikacji i Administracji (SRE) oraz innym wysokim urzędnikom odpowiedzialnym za wydawanie zaleceń dotyczących polityki. Stowarzyszenie Spółek Prywatnych (APC) mówi również, że zwróci się do Narodowego Funduszu Walutowego Półkuli (NWMMF) i Banku Światowego o wstrzymanie finansowania, chyba że plantatorzy trzciny cukrowej zostaną dodani do listy podmiotów chronionych.

Trzcina cukrowa jest uprawą dochodową uprawianą na całym świecie. Prawie każdy kraj, w którym uprawia się trzcinę cukrową, ma własny rząd i własny przemysł cukrowniczy. Co sprawia, że ​​Stowarzyszenie Firm Prywatnych tak martwi się produkcją trzciny cukrowej w Salwadorze? Jest kilka powodów.

Krajowe Stowarzyszenie Firm Prywatnych i porzyczki

Po pierwsze, Krajowe Stowarzyszenie Firm Prywatnych utrzymuje, że rząd Salwadoru nie wspiera pożyczek w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego (PPG), aby pomóc producentom trzciny cukrowej. Dzieje się tak pomimo faktu, że przemysł trzciny cukrowej jest jednym z niewielu w Ameryce Łacińskiej, które wykazywały stały wzrost sprzedaży i zysków w ciągu ostatnich pięciu lat. Po drugie, stowarzyszenie twierdzi, że przemysł cukrowniczy nieustannie lobbuje, aby trzymać go z dala od rynków regulowanych, takich jak te występujące w Salwadorze. Stowarzyszenie zwraca też uwagę, że programy pożyczek w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego pomogły jedynie małym, wysoce uzależnionym firmom cukrowniczym utrzymać swoją pozycję w gospodarce. Bez tych programów pożyczkodawcy w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego nie byliby w stanie dalej udzielać pożyczek przemysłowi cukrowniczemu w formie PPG. Partnerstwa publiczno-prywatne umożliwiają małym, oddalonym i historycznie pokrzywdzonym firmom dostęp do pomocy finansowej, której w innym przypadku nie byłyby w stanie uzyskać.

Krajowe Stowarzyszenie Firm Prywatnych twierdzi również, że nadmierne korzystanie z federalnego pakietu pomocy dłużnika, który miał ratować dłużników zwykłego człowieka poprzez kupowanie dolarów na uregulowanie długów, zmusiło zagraniczne firmy do wycofania się z kraju całkowicie. Stowarzyszenie Spółek Prywatnych argumentuje dalej, że jedynym sposobem, w jaki rząd mógłby zarabiać pieniądze poprzez oferowanie zachęt podatkowych dla firm, jest wykorzystanie wspólnego długu osobistego, który jest produktem ubocznym tego samego systemu, który uczynił sektor prywatny bogatym w pierwsze miejsce – nadmiernie regulowana praca. Faktem jest, że sektor prywatny w Salwadorze nie ma żadnych pieniędzy i nie byłby w stanie kupować dolarów po rozsądnej stopie procentowej, gdyby rząd zaoferował im darmowe pieniądze. Związek Spółek Prywatnych twierdzi wreszcie, że podniesienie poziomu cen produktu wymyka się celowi programu pożyczek subsydiowanych. Twierdzą, że zamiast świadczyć usługi biednym, wzrost cen powoduje transfer bogactwa od biednych do bogatych.

Rynek nieruchomości w Salwadorze

Rynek nieruchomości w Salwadorze jest uważany za najbardziej dochodowy w Ameryce Łacińskiej, przyciągając inwestycje z całego świata, ale w szczególności z Ameryki Północnej, Wielkiej Brytanii, Niemiec, Włoch, Hiszpanii, Brazylii, Rosji i sub-azjatyckiego -kontynent. W całym kraju realizowanych jest wiele dużych projektów, w tym masowy remont przemysłu trzciny cukrowej. Stowarzyszenie Spółek Prywatnych twierdzi, że uzyskało tajne dokumenty mające wykazać, że nowy podatek od trzciny cukrowej nałożony przez rząd przyniesie korzyści tylko wysokiej klasy producentom trzciny cukrowej, którzy eksportują swoje towary do Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii i innych krajów Europy Zachodniej . Sugeruje się również, że plan zaszkodzi tym krajowym nabywcom trzciny cukrowej, którzy nie mają dużych portfeli, co podejrzewa się o skoordynowaną próbę wielu różnych sektorów rządu, w tym Ministerstwa Finansów, Ministerstwa Ceł, i inne agencje „narodowego rozwoju”, aby wymusić zmiany w sposobie funkcjonowania państwowego przemysłu cukrowniczego.

Głównym problemem wskazywanym przez Związek Spółek Prywatnych w odniesieniu do proponowanego podatku jest to, że nakłada on niesprawiedliwe obciążenie na małe i średnie przedsiębiorstwa w kraju, co z kolei pchnie część osób w ramiona zorganizowanej przestępczości. Dokument sugeruje, że wprowadzenie 100% cła na trzcinę cukrową stworzy nieuczciwą przewagę konkurencyjną salwadorskich przedsiębiorstw na międzynarodowym rynku cukru, co w konsekwencji spowoduje wzrost cen. Przyniesie to korzyści większym firmom, które mają dostęp do zaawansowanych technologii, dostęp do obiektów wysyłkowych i importowych oraz wystarczającą ilość pieniędzy na opłacenie comiesięcznych rachunków. Jednak większość konsumenci w Salwadorze nie żyją poniżej granicy ubóstwa, a niektórzy mogą mieć trudności z zaspokojeniem podstawowych potrzeb. Wysoki koszt trzciny cukrowej jest często używany do produkcji herbat, słodyczy i dżemów, a także jest podstawą dla wielu rolników.

Rząd a sprawy Firm Prywatnych

Stowarzyszenie prywatnych firm podkreśla również brak koordynacji między policją krajową, policją federalną i rządem Salwadoru. Podkreśla brak odpowiednich kanałów komunikacji, aby ceny pobierane przez przemysł cukrowniczy były zgodne z ogólnym prawem wodnym. Te braki prawdopodobnie wpłyną na przyszły wzrost i inwestycje w kraju, zwłaszcza w zakresie infrastruktury i zasobów wodnych. Dokument został przedstawiony Sekretariatowi Prezydencji Prezydenta Republiki Salwadoru i ma zostać formalnie przyjęty pod koniec tego roku.

Krajowe Stowarzyszenie Firm Prywatnych odegrało kluczową rolę w podkreślaniu tych niedociągnięć i współpracy z rządem Salwadoru w celu poprawy warunków dla ogółu ludności. Mamy nadzieję, że w 25. rocznicę podpisania Konwencji Sektora Wydobywczego rząd podejmie większe kroki w celu rozwiązania tych kwestii i wzmocnienia praw właścicieli własności prywatnej. Jednocześnie ważne jest, aby region i społeczność międzynarodowa nie zapominały o historii nadużyć wobec obywateli Salwadoru w historii przemysłu wydobywczego. Przy pierwszych oznakach nowej polityki należy skoncentrować się na zapobieganiu przymusowym eksmisjom, które szerzą się na obszarach wiejskich oraz poprawie warunków pracy, w tym poziomu płac, dostępu do usług zdrowotnych i reputacji. Jeśli to zostanie osiągnięte, możliwe będzie zbudowanie kraju odpornego i konkurencyjnego, wolnego od ograniczeń przeszłości.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *